เทคโนโลยีการสำรวจระยะไกลหรือ Remote sensing น่าจะเป็นเครื่องมือที่ดีในการช่วยประเมินความเสียหายอันเกิดจากภัยพิบัติ แผนที่ดินไหวและซึนามิ ที่เกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น วันนี้ผมมีภาพถ่ายดาวเทียม ที่มีการเปรียบเทียบแบบสองช่วงเวลาคือ ก่อนเกิดและหลังจากการเกิดแล้ว ภาพที่เห็นทำให้ทราบถึงความรุนแรงของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้อย่างชัดเจน ในพื้นที่ต่างๆ คนไทยอย่างผมคงทำได้แค่การภาวนาให้ ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดีและเกิดความเสียหายน้อยที่สุด ยังมีเรื่องของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่ต้องลุ้นกันต่อว่าเตาที่เหลือจะระเบิดหรือไม่ และการแพร่ของกัมตภาพรังสีจะไกลเพียงใด ผมขอนำภาพถ่ายดาวเทียม Geoeye ที่บันทึกความเสียหาย จาก newyork time นำมาให้ได้ชมกันครับ

บริเวณ Fukushima Daiichi Nuclear Plant

North of Sendai

Sendai

ภาพ 4-04-2010 ก่อนเกิดเหตุการณ์

ภาพ 12-03-2011 หลังเกิดเหตุการณ์

ดูภาพ จะพบว่าการเกิดภัยพิบัติครั้งนี้ มันรุนแรงมหาศาล จากการติดตามข่าว คลื่นยักษ์ขนาด 10 เมตร ลองคิดดูครับ ว่าถ้ามันพัดถล่มเข้า แถวๆกรุงเทพมหานครของไทย จะเกิดความสูยเสียขนาดไหน บางครั้ง เหตุการณ์นี้อาจจะเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นดังนั้นการเตรียมตัวรับมือกับ ภัยพิบัติจึงเป็นสิ่งที่คนไทย ไม่ควรนิ่งนอนใจ ผมเชื่อว่าตราบใดที่สภาวะภูมิอากาศโลกยังไม่สมดุล มนุษญ์ยังทำลายธรรมชาติ โอกาสที่ภัยพิบัติจะเกิดมากขึ้น และรุนแรงขึ้นย่อมมีสูง ดังนั้นเราไม่ควรประมาทและเร่งปรับเปลี่ยนแนวคิดการดำรงชีวิตแบบที่ไม่ไปทำลายสิ่งแวดล้อมให้มากกว่านี้

ดูภาพถ่ายดาวเทียมแบบสองช่วงเวลาได้เพิ่มเติมที่

http://www.nytimes.com/interactive/2011/03/13/world/asia/satellite-photos-japan-before-and-after-tsunami.html