________ส่วนตัวผมเองเป็นคนที่ชอบเรียนรู้อะไรใหม่ๆตลอด ยิ่งเป็นอะไรที่ชอบผมมักสนุกที่จะเข้าไปเรียนรู้และลงมือทำ มันเป็นความชอบส่วนตัวที่ไม่ต้องมีอะไรมาจูงใจมากเป็นพิเศษหรือไม่ต้องมีใครมาบังคับให้ทำ พอเรียนรู้และลงมือทำจนเข้าใจประโยชน์ที่ได้กลับมาก็จะย้อนเข้ามาหาตัวเราเอง ผมชอบใช้เวลาตอนเช้าสองสามชั่วโมงในการท่องอินเตอร์เน็ตเข้าไปตอบคำถามในบอร์ดและ mailing list รวมถึงการอ่าน feed จากเว็บต่างๆที่ติดตาม มันทำให้ผมได้เห็นและเรียนรู้อะไรสนุกๆเยอะเลย ผมเองยังเชื่อเสมอว่าคนยุคหน้าต้องเก่งกว่าคนยุคปัจจุบันมาก เพราะการพัฒนาของเทคโนโลยีเครือข่ายอินเตอร์เน็ตมันทำให้เราสามารถเชื่อมโลกให้แคบและติดกันได้คงจะรวดเร็วและมีประสิทธิภาพสูงมากกว่าปัจจุบัน ทำให้สามารถเข้าไปร่วมกิจกรรม หรือร่วมงานสัมนาใหญ่ๆได้ทางอินเตอร์เน็ต รวมถึงสามารถเข้าไปดูคลิปการบรรยายของนักพัฒนาหรือนักวิจัยทางด้าน Geoinfomatic ที่เป็นระดับสุดยอดได้ฟรีจาก YouTube หรือแม้แต่การได้ follow twitter หรือ facebook ของบุคคลสำคัญๆ สิ่งหนึ่งที่เรียนรู้จากบุคคลเหล่านั้นคือคนพวกนี้บ้าและรักในงานที่เค้าทำ จนบางครั้งดูเหมือนกันว่างานที่พวกเขาทำมันคือชีวิตของพวกเขาไปแล้ว สิ่งนี้เป็นอีกสิ่งที่ควรจะปลูกฝังให้เป็นค่านิยมของคนรุ่นใหม่ เพื่อจะได้ก่อให้เกิดการพัฒนาประเทศต่อไปมิใช่ทำเพราะมันเป็นเพียงข่าวหรือกระแส เหมือนตอนน้อง หม่อง ทองดี พอมีข่าวลงมีกระแสได้ออกรายการทีวี ก็มีหน่วยงานมาลุมล้อม จำได้ว่าเคยได้ยินว่าจะให้ทุนน้องหม่องมาเรียนที่กรุงเทพ และให้ทุนจนจบปริญญาเอกเลย แต่พอกลับจากญี่ปุ่นข่าวทุกอย่างก็จางหายไป น้องหม่องก็ต้องกลับไปเป็นเด็กบ้านนอกคอกนาใช้สิทธิเรียนฟรี 15 ปีเหมือนเดิม หม่องอาจจะไม่ได้เรียนเก่งแต่สิ่งหนึ่งที่หม่องมีคือความภูมิใจและความรักในการทดลองทางวิทยาศาสตร์ซึ่งมันจุดติดแล้วเสียดายที่จะปล่อยให้มันมอดไป แต่ถึงหม่องจะลำบากแต่ไหนก็ยังไม่เท่าเด็กในประเทศจีนหรือเกาหลีเหนือ ที่ลำบากมากกว่าเราเป็นร้อยเป็นพันเท่า เด็กในประเทศเหล่านั้นเรียนต้องขยันเรียนและพยายามเรียนให้ดีที่สุดเพื่อยกระดับฐานะของครอบครัว เรียกว่าเดิมพันที่สูงมาก พ่อแม่สงเสียเงินเกือบทั้งหมดของการทำนา ทำไร่เพื่อให้ได้ลูกเรียนลองดูตัวอย่างของเรื่อง อันจินเผิง เด็กเหรียญทองคณิตศาสตร์โอลิมปิค เพื่อเป็นอุทาหรณ์ให้เอาไปสอนลูกสอนหลานให้ตั้งใจเรียนต่อไปครับ ยาวหน่อยแต่รับลองว่าคุ้มค่าที่จะได้อ่าน บ้านผมเองสมัยเด็กๆก็ลำบากแม่ก็ต้องหาเงินมาให้เราได้เรียนหนังสือ แต่ความลำบากของผมนั้นยังไม่ได้ครึ่งของอันจินเผิง แวะเข้าไปอ่านได้ที่ http://thaiworthreading.blogspot.com/2008/11/1997.html